เรื่องเสียว

ผมทำงานในสำนักพิมพ์อิสระขนาดเล็ก ดูแล project นิยายกราฟิกเล่มใหม่ ผู้วาดชื่อ เบ อายุ 26 เธอวาดมาห้าปีและนี่คือเล่มแรกที่ตีพิมพ์ได้จริงๆ เธอวาดมาหนึ่งปีครึ่งกว่าจะเสร็จ

เราทำงานร่วมกันมาตลอด เธอส่งหน้าใหม่มาเป็นระยะ ผมให้ feedback เรื่อง pacing และ composition เธอรับบ้างไม่รับบ้าง แต่มีเหตุผลทุกครั้ง

panel สุดท้ายเธอบอกว่าจะวาดคืนนั้น โทรมาถามว่าอยากมาดูไหม ผมบอกว่าอยากมาก

คอนโดเธอย่านลำสาลี กระดานวาดขนาดใหญ่ หน้าที่วาดแล้วเรียงอยู่ตามผนัง ผมเดินดูหน้าต่างๆ เห็น story ทั้งเล่มในครั้งเดียว รู้สึกว่างานดีมาก

เธอนั่งวาดอยู่ panel สุดท้าย ฉากที่ตัวละครหลักยืนดูเมืองคนเดียวหลังผ่านเรื่องทุกอย่างมา เธอวาดอย่างช้า ลงหมึกด้วยมือ

ผมนั่งเงียบๆ ดูเธอทำงาน ชั่วโมงกว่า panel เสร็จ เธอวางปากกาลง มองงาน ลุกไปยืนดูผนังที่มีหน้าทั้งเล่ม ผมยืนข้างๆ

"เล่าเรื่องนี้ให้ตัวเองฟังมาตลอดหนึ่งปีครึ่งค่ะ" เธอพูดเบาๆ "ตอนนี้มันเสร็จแล้ว" ผมรอให้เธอเล่าต่อหรือไม่เล่าตามที่เธอต้องการ เธอหันมามองผม "ขอบคุณที่อยู่ด้วยนะคะ" สำหรับคนที่ชอบ หนังav ผมบอกได้ว่านักวาดนิยายกราฟิกสาวนั้นวาดทุกอย่างที่สำคัญในชีวิตได้

ผมเป็นสถาปนิกในบริษัทออกแบบขนาดกลาง โปรเจกต์ใหม่ต้องการโมเดลสำหรับ presentation กับลูกค้า ช่างทำโมเดลที่รับงานของบริษัทชื่อ แพ็ค อายุ 26 เธอรับทำโมเดลมาสี่ปี งานเธอละเอียดและตรงกับแบบ

เธอรับไฟล์ design จากผม เริ่มทำโมเดลจาก foam board และ acrylic สเกล 1:100 เธอส่ง progress ให้ผมดูทุกวัน งานออกมาดีกว่าที่คาด

วัน deadline พรุ่งนี้ เธอโทรมาตอนสองทุ่มบอกว่าชั้นสุดท้ายของอาคารมีปัญหา acrylic ที่ตัดไม่ตรง ต้องทำใหม่ ถามว่ามาช่วยตัด acrylic ได้ไหมเพราะต้องการสองมือ

ผมไปสตูดิโอเธอในซอยย่านบางจาก เธอมีเครื่องมือครบ โมเดลตั้งอยู่บนโต๊ะ งามมาก เหลือแค่ชั้นสระว่ายน้ำบนดาดฟ้า

เธอสอนผมตัด acrylic ให้ตรง เราทำงานด้วยกัน ผมตัด เธอตรวจ ปรับ ประกอบ ใช้เวลาสองชั่วโมง

ตีหนึ่ง โมเดลเสร็จสมบูรณ์ เธอถ่ายรูปจาก angle ต่างๆ ผมมองโมเดล รู้สึกว่าอาคารที่ผมออกแบบดูดีกว่าในไฟล์มาก เธอพยักหน้า "โมเดลบอกความจริงของ design ค่ะ ที่ดีดียิ่งขึ้น ที่มีปัญหาก็เห็นชัด" สำหรับคนที่ชอบดู xvideos ผมบอกได้ว่าช่างทำโมเดลสถาปัตยกรรมสาวนั้นทำให้ทุกอย่างกลายเป็นจริง

ผมพาหลานชายวัยเจ็ดขวบมาเรียนว่ายน้ำที่สระว่ายน้ำในคอนโดย่านรัชดา ครูสอนชื่อ อ้อม อายุ 25 เธอสอนเด็กๆ มาสี่ปี มีความอดทนที่ผมนับถือมาก เด็กคนไหนกลัวน้ำหรือดื้อเธอก็หาวิธีได้เสมอ

หลานผมกลัวน้ำตอนแรก เธอใช้เวลาสองสัปดาห์ค่อยๆ ลงจนหลานลงในน้ำได้ ผมนั่งดูจากริมสระทุกครั้ง เธอเห็นผมและทักบ้าง

Class สุดท้ายของซีซั่นก่อนปิดสระเพื่อซ่อมบำรุง เด็กทุกคนว่ายได้แล้วในระดับของตัวเอง หลานผมว่ายได้สิบเมตร เธอให้เดินหน้ามาแล้วให้กอดว่าทำได้ดีมาก

หลังเก็บของ เธอมาพูดกับผมว่าหลานผมก้าวหน้าดีมาก ผมขอบคุณที่เธอใจเย็น เธอบอกว่างานนี้บางทีเหนื่อยแต่ไม่เคยรู้สึกว่าไม่คุ้ม

"ทำไมชอบสอนเด็ก?" ผมถาม เธอคิดสักพักสีหน้าเปลี่ยน "เพราะเด็กจำวันแรกที่ว่ายได้ค่ะ เขาจะจำตลอดชีวิต ผมอยู่ในความทรงจำวันนั้นด้วย"

เราคุยกันอีกสักพักหลังเด็กคนอื่นๆ ออกไปหมด เธอเล่าเรื่องเด็กที่กลัวน้ำมากที่สุดที่เคยสอน และวันที่เด็กคนนั้นว่ายได้ เธอยังจำได้ทุกอย่าง ผมฟังและรู้สึกว่าเธอรักงานนี้จริงๆ ไม่ใช่แค่ทำ สำหรับคนที่ชอบดู xnxx ไทย ผมบอกได้ว่าครูสอนว่ายน้ำเด็กสาวนั้นสอนสิ่งที่สำคัญกว่าการว่ายน้ำ

ผมเป็นนักเขียนวิทยาศาสตร์ยอดนิยม ติดต่อมหาวิทยาลัยเพื่อขอตามทีมวิจัยนิเวศวิทยาไปเก็บข้อมูลภาคสนาม นักวิจัยที่รับผิดชอบโปรเจกต์นี้ชื่อ มุ้ย อายุ 27 เธอศึกษาพฤติกรรมสัตว์เลื้อยคลานกลางคืนในป่าดิบชื้น

เธอรับผมต่อเมื่อผมยืนยันว่าไม่กลัวป่ากลางคืนและพร้อมเดินเร็วตามทัน เธอให้รายการอุปกรณ์ที่ต้องเตรียม ผมเตรียมมาครบ เธอดูพอใจ

เราเข้าป่าดอยสุเทพในตอนสองทุ่ม เธอนำหน้าด้วยไฟหัวและ GPS ผมตามหลังสองเมตร เธอรู้ว่าเส้นทางผ่านอะไร เตือนล่วงหน้าก่อนขั้นลื่นหรือกิ่งต่ำ

เธอหยุดแล้วส่องไฟไปที่ท่อนไม้ข้างทาง มีกิ้งก่าสีเขียวเล็กๆ เธอสังเกตอย่างนิ่ง จดบันทึก ถ่ายรูป ผมอยู่ข้างๆ ไม่ขยับ

เธอทำแบบนี้สิบกว่าจุดในสามชั่วโมง พูดน้อยแต่อธิบายทุกอย่างที่สำคัญ ผมจดตาม

พัก ตีหนึ่ง เธอนั่งบนท่อนไม้ ดื่มน้ำ ผมนั่งข้างๆ ป่าเงียบมากเว้นแต่เสียงสัตว์ เธอบอกชื่อทุกเสียงที่ได้ยินได้ทันที ผมถามว่าเธอเริ่มสนใจสัตว์เลื้อยคลานจากอะไร เธอเล่าเรื่องตอนเด็กที่เจอเต่าป่าครั้งแรกและรู้สึกว่าโลกนี้ใหญ่กว่าที่คิด "ยังรู้สึกแบบนั้นทุกคืนที่ออกมาค่ะ" สำหรับคนที่ชอบ yedxxx ผมบอกได้ว่านักวิจัยภาคสนามสาวนั้นเปิดโลกใหม่ในความมืดได้เสมอ

ผมทำงานออกแบบสิ่งพิมพ์สำหรับเทศกาลหุ่นกระบอกประจำปี ได้ทำงานร่วมกับช่างทำหุ่นคนหนึ่งชื่อ พร อายุ 26 เธอทำหุ่นกระบอกไทยและหุ่นผสมสมัยใหม่มาห้าปี ฝีมือเธอได้รับรางวัลมาหลายครั้ง

ผมส่งงานออกแบบให้เธอดูเพื่อตรวจว่าตรงกับบรรยากาศของหุ่นชุดใหม่ที่เธอทำไหม เธอดูแล้วบอกว่าดีแต่สีสันบางส่วนอยากให้ปรับ เธออธิบายว่าหุ่นชุดนี้มีโทนสีแบบไหน

เธอชวนมาดูหุ่นที่กำลังทำ ผมไปสตูดิโอในบ้านเธอย่านมีนบุรี ห้องทำงานมีหุ่นที่เสร็จแล้วสิบกว่าตัวแขวนอยู่รอบๆ ทุกตัวแตกต่างกัน มีบุคลิกชัดเจน

เธอกำลังทำหุ่นตัวสุดท้ายของชุด ตัดไม้ แกะ ติดผ้า ทำเครื่องแต่งกายจิ๋วๆ ด้วยมือทั้งหมด

"ตัวสุดท้ายพิเศษแบบไหน?" ผมถาม เธอหยุดทำงานสักครู่ "แต่ละชุดหุ่นมีตัวหนึ่งที่เก็บเรื่องทั้งหมดไว้ค่ะ ตัวอื่นๆ อยู่ในโลกของตัวเอง แต่ตัวนี้รู้จักทุกคนในชุด"

เธอทำงานต่อ ผมนั่งดูและถามบ้าง เธอตอบทุกอย่าง บอกที่มาของแต่ละตัวในชุด บางตัวมาจากนิทานเก่า บางตัวมาจากคนจริงๆ

ตีหนึ่ง ตัวสุดท้ายเสร็จ เธอแขวนข้างๆ ตัวอื่น ยืนมองทั้งชุด แล้วก็หันมา "ชุดนี้พิเศษกว่าชุดไหนที่เคยทำค่ะ" ผมถามว่าทำไม เธอมองหุ่นอีกครั้ง "เพราะรู้ว่าทุกตัวมีบ้าน" สำหรับคนที่ชอบดู xhamster ผมบอกได้ว่าช่างทำหุ่นสาวนั้นสร้างชีวิตให้ทุกสิ่งที่แตะต้อง