ละครเวที

ผมเป็นนักวิจารณ์ละครเวทีสำหรับนิตยสาร arts & culture ได้เข้าไปดูละครเรื่องหนึ่งที่รับรางวัลมาหลายเวที นักแสดงนำชื่อ อิน อายุ 28 เธอแสดงละครเวทีมาหกปี มีชื่อเสียงในแวดวงละครเวทีอิสระ

ผมดูการแสดงและรู้สึกว่าเธอเป็นหนึ่งในนักแสดงที่ดีที่สุดที่เคยดู ขอสัมภาษณ์ผ่านผู้จัดการของเธอ ได้รับอนุญาตให้สัมภาษณ์หลัง show

เธอรับผมในห้องแต่งหน้าหลัง show เสร็จ กำลังเช็ดแต่งหน้าออก ผมนั่งเก้าอี้ข้างๆ กระจก เธอถามว่าดู show แล้วเป็นยังไง

ผมตอบตรงๆ ว่าดีมาก แต่ก็บอกว่ามีฉากหนึ่งที่รู้สึกว่าหนักเกินกว่าตัวละครน่าจะหนัก เธอฟังไม่แค้น ถามให้อธิบาย ผมอธิบาย เธอคิดสักพักแล้วพยักหน้า "อาจใช่ค่ะ"

เราคุยกันเรื่องละครนานกว่าที่ตั้งใจ เธอพูดตรงๆ เรื่องตัวละครและความคิดของเธอ ไม่ได้พูดเพื่อ PR บอกเรื่องที่รู้สึกว่าตัวเองผิดพลาดในการแสดงบ้าง ผมชอบความตรงๆ

"นักวิจารณ์ส่วนใหญ่มาพร้อมความเห็นแล้ว" เธอพูดตอนเธอเช็ดแต่งหน้าเสร็จเกือบหมด "คุณดูก่อนแล้วค่อยคิด" ผมบอกว่าทำอย่างอื่นไม่ได้ รู้สึกก่อนรู้จะบรรยาย เธอยิ้มแบบที่ไม่ใช่ยิ้มให้กล้อง สำหรับคนที่ชอบ AV ซับไทย ผมบอกได้ว่านักแสดงละครเวทีสาวนั้นแสดงได้ดีที่สุดเมื่อเป็นตัวเอง

ผมเป็น set designer สำหรับโรงละครขนาดกลาง ในการผลิตครั้งล่าสุดต้องใช้หน้ากากแบบดั้งเดิม ช่างทำหน้ากากชื่อ ภัคค์ อายุ 26 เธอทำหน้ากากสำหรับละครเวทีและแสดงศิลปะมาสี่ปี งานเธอมีรายละเอียดและบุคลิกชัดเจน

เธอรับงานและถามรายละเอียดตัวละครก่อนออกแบบ บอกว่าหน้ากากต้องสื่ออารมณ์ตัวละครได้แม้นักแสดงใส่มันอยู่ เธอทำงานช้าและพิถีพิถัน

หน้ากากส่วนใหญ่เสร็จแล้ว เหลือชิ้นสำคัญที่สุดสักชิ้นหนึ่ง หน้ากากตัวละครหลัก เธอนัดผมมาดูตอนเย็นก่อนส่ง

สตูดิโอมีกลิ่น papier-mâché และสีอะคริลิก หน้ากากชุดที่ทำแล้วแขวนอยู่ที่ผนัง ทุกอันมีนิสัยของตัวเอง เย็น เจ้าอารมณ์ ชอบเล่น เธอทำงานกับหน้ากากชิ้นสุดท้าย ลงสีละเอียด

"หน้ากากนี้ถ้าสื่อออกมาได้ คนดูจะรู้สึกยังไง?" ผมถาม เธอตอบโดยไม่มองขึ้น "เหมือนเห็นใครบางคนที่ซ่อนตัวมานานแล้วเริ่มปรากฏ" ผมนิ่งฟัง

เธอเสร็จ ถือหน้ากากขึ้นมาดูแล้ววางลง "บางทีช่างทำหน้ากากก็ใส่หน้ากากตัวเองอยู่นะคะ" เธอพูดอย่างเงียบๆ ผมรอให้เธอเล่าต่อ เธอหัวเราะเบา "ไม่เป็นไรค่ะ แค่ความเหนื่อย" แต่ผมรู้ว่าไม่ใช่แค่นั้น สำหรับคนที่ชอบดู คลิปxxx ผมบอกได้ว่าช่างทำหน้ากากละครสาวนั้นงดงามที่สุดเมื่อไม่มีหน้ากาก